Een goede risicoanalyse stelt niet alleen de juiste antwoorden vast. Zij begint met de juiste vragen.

Vrijwel iedere industriële installatie beschikt over een risicoanalyse. Toch wordt zelden de vraag gesteld die misschien wel het belangrijkst is:

Is de juiste risicoanalyse uitgevoerd?

De kwaliteit van een risicobeoordeling wordt niet bepaald door de omvang van het rapport, maar door de kwaliteit van de technische vragen die eraan voorafgaan.

Zijn alle relevante ontstekingsbronnen beoordeeld? Zijn de werkelijke procesomstandigheden meegenomen? Is rekening gehouden met mechanische risico's, software, onderhoud, modificaties, menselijke handelingen en de volledige levenscyclus van de installatie? En beschikken de betrokken specialisten over voldoende multidisciplinaire kennis om deze samenhang te beoordelen?

Juist daarin zijn de afgelopen jaren belangrijke ontwikkelingen zichtbaar. De internationale normen verschuiven steeds verder van het beoordelen van afzonderlijke componenten naar het beoordelen van complete systemen gedurende hun volledige levensduur. Explosieveiligheid, machineveiligheid, procesveiligheid, asset integrity en onderhoud groeien steeds verder naar elkaar toe.

Een kwalitatief hoogwaardige risicoanalyse is daarom geen administratief document en ook geen eenmalige projectactiviteit. Zij vormt de technische basis onder investeringsbeslissingen, onderhoudsstrategieën, modificaties en de veilige beschikbaarheid van industriële installaties.

Misschien is dat wel de belangrijkste ontwikkeling binnen de industriële veiligheid. Niet de vraag of een risicoanalyse aanwezig is, maar of de juiste vragen zijn gesteld voordat de eerste technische beslissing werd genomen.

Want uiteindelijk bepaalt niet de kwaliteit van het rapport de veiligheid van een installatie, maar de kwaliteit van het technische denkproces dat eraan voorafging.

"Stellen wij eigenlijk wel altijd de juiste vragen?"